Achterflap
1884, Charlotte, dochter van hertogin Marianne van Oranje-Nassau, brengt de zomer door aan het Comomeer, in de prachtige familievilla in Tremezzo. Moeder Marianne is een vrijgevochten vrouw die haar man heeft verlaten, en ook Charlotte heeft niet veel op met de heersende etiquette.
Aan het Comomeer maakt Charlotte haar entree in de high society, en er zijn genoeg edelen die naar haar hand dingen. Maar Charlotte is gefascineerd door de mysterieuze hertog van Sachsen: George.
In de villa ontdekt Charlotte een dagboek van ene Elena, en ze wordt diep geraakt door haar tragisch verhaal. Volgens een oude legende kun je op stormachtige nachten een jong meisje door de gangen van de villa zien dolen. Hebben deze verhalen iets met elkaar te maken? En waarom lijkt het alsof George een kostbaar geheim bewaart?
"Mierzoete dingen waar je snel vol van zat, maar die de honger niet stilden. Dit is eigenlijk een grote metafoor voor dit nieuwe leven."
Lezen?
Weer eentje dat gebaseerd is op ware gebeurtenissen, maar waar de auteur een heerlijk verhaal rond bouwt. Aan het einde van het boek is een korte noot toegevoegd over wat echt gebeurd is en wat niet.
Romantiek speelt een hoofdrol, maar ook de zoektocht naar de oplossing van het mysterie van het dagboek neemt je mee in dit boek. Charlotte is een geweldige, jonge vrouw: pienter en een beetje opstandig. En zo heb ik mijn personages graag.
Ze conformeert zich niet zomaar aan de heersende normen, ondanks dat het er naar uit ziet dat ze geen keuze heeft. De relatie met haar moeder loopt niet altijd even gemakkelijk, maar uiteindelijk krijgt ze ook hierin meer duidelijkheid.
Ik vond het een heel mooi, meeslepend boek. Er is geen mega plottwist en het is misschien een klein beetje voorspelbaar. Maar het laat zich vlot lezen en vooral de verhaallijn rond het dagboek vond ik leuk, mysterieus en ontroerend.