Achterflap
Mira en haar vriendinnen leiden een liederlijk bestaan als verzet tegen de sleur van alledag. Maar wanneer Mira onverwacht zwanger blijkt, groeit de druk om eindelijk een 'echte' vrouw te worden. Want moeder zijn, een gezin stichten, dat is toch wat elke vrouw diep vanbinnen wil?
Terwijl Mira wankelt tussen woede en vertwijfeling, tussen zelfbehoud en schuld, brokkelen haar familiebanden en hechte vriendschappen langzaam af. Wat blijft er over van de sisterhood wanneer keuzes kwetsen? Wanneer de moeder die je niet wilt zijn, botst met de dochter die je was?
Sisterhood is een indringende roman over vriendschap en moederschap, over loyaliteit en verraad - over de littekens die we meedragen, en de wonden die we elkaar en onszelf toebrengen.
"Lily stond niet bekend om haar fijngevoeligheid. Vanmorgen nog had ze omstandig uitgelegd hoe vreselijk haar tweede bevalling was en dat ze zich nu, maanden later, nog steeds voelde 'alsof er een vrachtwagen in en uit mijn kut is gereden, met opengeklapte spiegels'."
Lezen?
Dit boek was helemaal anders dan ik verwacht had, en zelfs tijdens het lezen nog steeds verwachtte. Het begint vaak grappig, een beetje satirisch zelfs, met soms grof taalgebruik (zie de quote van Lily hierboven) en waarheden als een koe (ik vermoed zowel voor moeders als voor zij die gewenst kinderloos zijn). Je leest vlotjes door het boek heen en ik heb in de eerste helft af en toe echt hardop gelachen.
Maar geleidelijk aan verandert de zwaarte van het verhaal. Mira beseft steeds meer dat bepaalde vrouwen, waarmee ze zich omringt, eigenlijk helemaal niet lief voor haar zijn, waardoor ze steeds meer afstand neemt. Vriendschappen komen onder spanning te staan en ik meende een gevoel van eenzaamheid te ervaren bij Mira. Soms wist ik ook niet zo goed of het aan Mira zelf of aan haar omgeving lag.
Het einde van het boek heeft nog een 'verrassing' in petto wat me toch een beetje met een WTF-gevoel achterliet...
Deze roman zette me aan het denken over de maatschappelijk druk die vrouwen kunnen ervaren rond het moederschap, maar ook over hoe hard vrouwen af en toe zijn voor elkaar. Is er in het echte leven sprake van "sisterhood" of maken we onszelf dit wijs zolang alles positief verloopt?
"Hoeveel van onszelf zijn we bereid op te geven in ruil voor aanvaarding, voor het gevoel ergens thuis te horen? Wat is verbinding ons waard?"