Achterflap
De Elzas, 1877. De liefde tussen Irene en haar man, de rijke wijnhandelaar Franz Gerban, bloeit verder op. Maar door haar eenvoudige komaf voelt Irene zich nog steeds een buitenstaander in de hogere kringen waarin ze zich begeven.
Omdat Franz veel op reis is en de eenzaamheid dan de kop opsteekt, gaat ze op zoek naar een nuttige invulling van haar dagen. Tijdens een bijeenkomst over de rechten van vrouwen in de arbeidersklasse loopt ze vakbondsleider Josef, haar vroegere minnaar, tegen het lijf. Dat maakt haar man razend jaloers en zet hun huwelijk onder druk. Zeker als Franz een geheim ontdekt waardoor hun toekomst samen nog ongewisser wordt.
"U klinkt als een van die ellendige socialistische vrouwen, die onnatuurlijke manwijven, die verachtelijke herrieschoppers zoals die Viktor Adler of, erger nog, dat verfoeilijke sujet van een August Beber of hoe de man ook mag heten, achternalopen."
Lezen?
"Storm boven de velden" en "Door de donkere nacht" vond ik prachtige boeken. Deel 3, "Zon over de heuvels" viel me daarentegen een beetje tegen.
Zowel Franz als Irene houden zich, elk op hun eigen gebied, bezig met politieke kwesties. Deze worden in het boek, in mijn ogen, veel te breed uitgesmeerd waardoor het soms een beetje saai werd. Waar de uitbuiting van arbeiders, de leefomstandigheden en het grote contrast tussen arm en rijk in die tijd zeker een interessante achtergrond vormen, sloeg het verhaal door in details die ik minder relevant vond. De historie over Franz en Irene en over hun kinderen, familie en vrienden verdween hierdoor geregeld naar de achtergrond, terwijl net deze hoofdpersonages je meeslepen in het verhaal. He was telkens weer een herhaling van politieke onenigheid tussen Franz en Irene, die dan weer werd opgelost (dankzij hun liefde voor elkaar). Terwijl andere, af en toe heftige gezinsgebeurtenissen, wat mij betreft, meer aandacht hadden mogen krijgen in deze roman.
Wel leuk, aan de volledige trilogie, is de verwijzing naar bestaande historische figuren en gebeurtenissen. Zowel in het begin van het boek, met de lijst van personages, als op het einde, met een stukje "Waarheid en fictie", duidt Lacrosse waar zij haar inspiratie haalt en hoe haar verhaal in de ware geschiedenis tot stand is gekomen. Je leert er sowieso een stukje van bij ;-).